FAZY ROZWOJU SZCZENIĘCIA

Zaraz po urodzeniu szczenię zmienia się i rozwija bardzo szybko. Dla obserwatora jest to pasjonujący okres. Zwierzaczek kroczy od odkrycia do odkrycia, bada świat i zaczyna nawiązywać z nim porozumienie.

W pierwszym okresie fazy wegetatywnej (1-2 tydzień) szczenię zdecydowaną wiekszość czasu spędza na spaniu. Rodzi się ślepe i głuche, co nie przeszkadza mu trafić do maminych sutków bez niczyjej pomocy. W wieku około tygodnia, podczas jedzenia często macha ogonkiem. Gdy jest już najedzone, szuka ciepełka i układa się wśród rodzeństwa, często brzuszkiem do góry. Po 6-7 dniach od urodzenia podwaja swoją wagę urodzeniową. W tym okresie zaczyna też wydawać z siebie nowe dźwięki. Jest to m.in. "śpiewanie" podczas jedzenia, czyli oznaka najwyższego zadowolenia. Pojawiają się także pojedyncze delikatne hauknięcia, tak jakby chciało zwrócić na siebie uwagę - takie zaczepne pojedyncze dźwięki:)) Około 10-12 dnia maleństwu otwierają się oczy, ale widzieć zaczyna dopiero około 22 dnia po urodzeniu. Pod koniec pierwszego okresu rozwoju, około 14 dnia życia, otwierają się też kanały słuchowe w uszkach i maleństwo zaczyna słyszeć.

Druga faza rozwoju szczenięcia to tzw. okres przejściowy (14-21 dzień) . Pierwszą jego oznaką jest otwarcie oczu maleństwa. Oczy nie są natychmiast sprawne po otwarciu powiek, dopiero po kilku dniach zastąpią szczenięciu dotyk w różnych sytuacjach, gdy będzie ono musiało orientować się w otoczeniu. Odruchy pierwotne zaczną powoli zanikać (odruch wtulania w każdą ciepłą i elastyczną powierzchnię, odruch ssania, gdy dotyka mu się warg i odruch oddawania moczu i kału, gdy matka wylizuje krocze szczeniaczka). Faza przejściowa to okres szybkiego rozwoju układu nerwowego a przede wszystkim kory mózgowej. W tym czasie narządy zmysłów maleństwa stają się sprawne. Smak, powonienie, a wkrótce i słuch zaczynają funkcjonować. Rozpoczyna się czas badawczego zachowania szczenięcia.

Trzecia faza rozwoju zwana fazą wpajania skojarzeń trwa od 4 do 7 tygodnia życia szczenięcia. W trzeciej fazie rozwijają się płaty skroniowe kory mózgowej - słuch jest w pełni rozwinięty. Pojawia się odruch podskoku - szczenię reaguje podskokiem na klaśnięcie w dłonie. Pojawienie się tego odruchu oznacza wejście w okres socjalizacji. W tym czasie okresu szczenię stworzy sobie prawdziwy bank informacji. Nauczy się określać próg pobudzenia (słuchowy, wzrokowy, dotykowy), po przekroczeniu którego trzeba reagować. Nauczy się również rozpoznawać przedmioty i istoty (jadalne, przyjacielskie i niebezpieczne). Im większą spotka rozmaitość bodźców w środowisku, w którym przebywa, tym łatwiej przyjdzie mu później dostosowywać się do różnych sytuacji. Nowe bodźce mają ogromną wagę przy pierwszych kontaktach szczenięcia z człowiekiem. Powinny one sprawiać zwierzęciu wielką radość. Szczenię powinno odczuwać poczucie bezpieczeństwa oraz przyjemność - w ten sposób zachowane w pamięci informacje zwiększają ufność względem człowieka. Okres socjalizacji to również czas na poznawanie zasad hierarchii. Szczenię będzie musiało nauczyć się sztuki panowania nad swoimi popędami, podporządkowując je regułom obowiązującym w sforze. Pierwszej sposobności dostarcza mu jedzenie. Na początku, gdy szczenię odczuwało głód, wystarczało że zwróciło się do matki i było pierwsze przy sutku, a już dostawało mleko. Szczeniak nauczy się, jak samodzielnie jeść pokarm inny niż mleko matki. Uczestnicząc w posiłku z dorosłymi osobnikami, zauważy że najpierw trzeba poczekać, aż naje się starszyzna a dopiero potem jest czas najmłodszych w stadzie. Wyuczenie się takiej samokontroli (tzw. hamowanie społeczne) jest konieczne dla przyszłej, doskonałej równowagi psa. W ten sam sposób szczenię nauczy się kontroli nas sposobem posługiwania się swymi nowiutkimi ząbkami. Dokonuje się to w trakcie zabaw. Gdy szczeniak chwyta towarzysza trochę za mocno, ten skowyczy i przewraca się na grzbiet. Szczenię uczy się wtedy, że takie zachowanie wywołuje ból u drugiego i przerywa zabawę. W nauce bierze udział matka, karcąc zbyt rozbrykane szczenięta. Zabawa jest zawsze nauką reguł życia w grupie i rytuałów porozumiewawczych.